Watch naiibang hayop online dating telebank online dating

Sa 2013 wala nang magfa-file ng Anti-Planking Bill at Clear Sidewalk Act dahil alam na ng mga mambabatas natin kung ano kahulugan ng salitang mahalaga.

Pero kailangan muna nating panoorin yung game tape at i-review yung stats.

Medyo bumilis na ang tibok ng puso ko nang maibuslo ni Cho yung una niyang tres, buti na lang nandun sina Jimmy Alapag, Ranidel de Ocampo at Marcus Douthit para bumawi.

Eh ayun nanaman, pinanawan nanaman tayo ng espiritu nang mafoul-out si Chris Tiu dahil sa pagbabanggaan ng dalawang Korean player (Sa puntong iyon mga 19 times na ‘kong sumisigaw ng “ANG GALING MO REF! Mga dalawang minuto ang lumipas sumunod na nang mag-martsa si Chris Lutz. Ibinaba ng Pilipinas ang bola at nag-pick-and-roll sina Kelly Williams at Jimmy Alapag.

Ikalawa, dahil naibulalas ko ang aking damdamin tungkol sa basketball, tungkol sa aking mga pangarap na binandila ng Team Pilipinas. Na kapag sinabi ang salitang Pilipinas ay hindi lang domestic helper, Boracay, o buko juice ang papasok sa isip nila. Sa 2013 ni hindi na masisilayan ni Cho Sung-min ang ring dahil sa mala-Mighty Bond na pagkapit ng mga perimeter players natin.

Maraming mawawalan ng tiwala sa programa ng basketbol (at sports sa pangkalahatan) sa bansa. At sa 4th place finish natin sa FIBA Asia Tournament ay pamihadong tataas na ang ranking natin sa world standings.

Siya pang nagmintis nung dalwang pinaka-importanteng free throw sa huling sampung taon ng basketbol sa Pilipinas. Mula noong sandaling iyon na marinig ko ang boses at malaman kong si Rah-Rah ang analyst, dinaga na ako. Bakit ‘di na lang yung walang balat ng kamalasan sa Korea - si Magsanoc, o kaya si Richard del Rosario para mas nakakatawa?

Kahit pa maswerte sa Gilas ang kasama niyang si Mico Halili. (kahit medyo malas sila ni Peter Martin dun sa Jordan game).

Tuwing nanonood tayo ng laro ng National Team nasa puso natin ang ating mga pangarap para sa ating mga sarili, mga pangarap natin para sa bayan. Pero nang mapanood ko ang limang minutong paggunaw ng Olympic dream ng Team Pilipinas, naisip ko, handa na ba tayo sa crunch time? O may kung anong maitim na puwersa ng karimlan na pumipigil sa atin... O talagang maalat lang ang shooting natin nung limang minutong iyon. Mananatili na lang ba tayong sing-alat ng patis habambuhay bagamat alam natin na kaya pa nating pasarapin ang timpla ng ating team, ng ating lipunan at ng ating bayan nang higit pa sa kahit anong kimchi? Sa 2013 hindi na iiskor nang marami si Boss Marcus dahil marami nang aagapay sa kanya.

Sa 2013 hindi na tayo kakabahan o panghihinaan tuwing hahabol ng 8-0 run ang kalaban sa last two minutes ng laro.

Leave a Reply

  1. dasy2 online dating 17-Mar-2016 05:59

    The two components were attached by a hinge in what became known as a clamshell design, with the display above and a physical QWERTY keyboard below.